وقتی می خواهید به یک رابطه پایان دهید!

ما خیلی همدیگر و دوست داریم فقط تنها مشکل ما دوری از همدیگست، که خیلی اذیتمون می کنه،فعلا هم راهی جز صبر کردن نداریم،این دوری خیلی روی من اثر گذاشته و من رو اذیت میکنه و با بداخلاقیام طرفمم رو هم اذیت می کنم

مطلب جالبی بود و استفاده کردم ولی یکسال بعد از طلاق برای زندگی دومم حتما استفاده میکنم

با تشکر از مقاله تون، می خواستم بگم که جمله ی آخرتون زیبا بود؛ به قول شاعر" دوتن عاقل نگهدارند مویی/ همیدون سرکشی آزرم جویی/ وگر بر هر دو جانب جاهلانند/ اگر زنجیر باشد بگسلانند"؛ روابط دو نفره هم از این قانون مستثنی نیست. نظر من اینه که، همه لحظات بد توی زندگی براشون پیش می آد، همه گاهی دچار بیزاری از دنیا و مردمانش می شن، ولی آیا سزاوار است تمام خوشی ها و لحظات زیبای زندگی را قربانی این لحظات بد کنیم؟! شعار من، تیتر یک کتاب معروفه به اسمِ: "از انسانها طلا ساختن". من سالهاست با همسرم زندگی می کنم و به این نتیجه رسیدم که سر ریشه ی اغلب مشاجره ها اینه که، همه می خوان بگن که "حق با منه! "؛ خب درست؛ همه ی ما نوچه ی خدایانی هستیم و برای خودمون کسی هستیم ؛ ولی واقعیتش اینه که، کم هستند افرادی که در مشاجرات، اشتباهات خود را بپذیرند و تمام تقصیرات را به گردن دیگری نیندازند، و با دیگران عادلانه رفتار کنن؛ در مقاله از مقوله ی "خیانت" صحبت به میان آمده. من فکر می کنم بیشتر مواقع خیانتی اتفاق نمی افته؛ بلکه این ذهن ماست (و به قول یکی از مقاله های قبلی سایت، ضمیر ناخودآگاه ماست) که احتمال وقوع آن را در نظر می گیرد و ما را وادار به واکنش می کند و متاسفانه، گاهی به لج و لجبازی دو طرف منجر می شه و هر کدوم از اونا می خوان به اصطلاح، روی دیگری را کم کنن و حتی به کرّات مقابل به مثل هم می کنند. به نظر من، احساسات را نمی شه از انسان ها گرفت پس هر چه همسرمون با احساس تر باشه، بالطبع مورد محبت افراد بیشتری قرار می گیره و خب احتمال اینکه از جانب ما به خیانت هم متهم بشه بیشتره؛ پس بهتره که زوجین به این امر واقف باشن، و بیهوده زندگی شونو به میدان کارزار تبدیل نکنن. در ضمن برای نیل به یک رابطه ی ایده آل ، بنحوی که اون رابطه موفقیت روزافزون را برای هر دو طرف به ارمغان بیاره، بهتره که هر دو زن و مرد ، روی اعتماد به نفسشون هم کار کنن؛ تا در مقابل هر برداشتی که از رفتار همسرشون می کنن، حرفهای رکیک از دهنشون نپره بیرون و تنبیه های سختی را به مرحله ی اجرا نذارن که با اعمال شریکشون نامتناسخ باشه. در پایان باید بگم که، هر چی سخت بگیریم، سخت تر می گذره؛ همچنان که شاعر هم تصدیق می کنه و می گه: " تواضع کن آنجا که بینی ستیز/ نبرّد قز نرم را تیغ تیز".

راستش من نمیدونم چطور میشه به کسی حالی کرد که :"دوست عزیز، من که نمیخواستم عاشقم بشی...من از روز اول هم گفتم من و تو مال هم نیستیم و من فقط خواستم حرفت زمین نیفته...و دائم هم متذکر میشدم که این رابطه درست نیست.... منیکه تا حالا هیییچ وقت با جنس مخالف در ارتباط نبودم.... اما این اقا گوشش بدهکار نبود و نیست.خودش تو خیالات خودش عشق و عاشقی ساخته..و این دوستی ساده رو تبدیل کرده به عاشقانه.و الان پول عشقشو ازم میخواد !!و تازه بعد از هر فحش و تهمت و هرزگی که کرده، توقع داره من حتی اون محبتی که مثل برادر بهش داشتم (و خدا شاهده از روی نیت کمک داشتم )رو 2باره داشته باشم. این ضعف یه مرده و هربه ی کثیفیه که تا کم میاری انگ و تهمت بزنی به طرف مقابلت... بعد خودت هرجوووووووووووووور هرزگی و کثافتکاری کنی..........خدا جواب این ادمارو میده..فقط میدونم که حتی وقتی تو خوابم یادش میفتم قلبم درد میگیره و دلم گریه میخواد واسه این کار بچگانه ی دور از منی که کردم.!!خاک بر سر من...خودمو انقدر خفیف کردم. از وقتی این بلاها سرم اومده اگر ببینم کسی کمک لازم داره ،یه تف و مشت و لگد هم نثارش میکنم و رد میشم...دیگه نمیخوام به کسی دل بسوزونم... از هیچ نظر مشکلی ندارم برای بودن این اقا .اما هم از لحاظ اعتقادی نمیشه و هم دیگه دلم ازش طوری چرکینه که تا عمر دارم نمیخوام ببینمش..ظام فکری و برنامه زندگیم به هم ریخته.اعصابم داغونه.از همه چیزم عقبم.کارش شده ردیابیه کسی که دیگه علاقه ای به دیدنش نداره . اونو دادم دست زنخرابایی که میمیره براشون.!!!

با سلام به روح انگیز عزیز نظر شما رو راجع به مقاله حاضر مردمان خوندم.بنظرم بسیار پخته و عمیق اومد.بهمین دلیل جهت مشاوره با شما درخصوص مشکل خصوصیم ایمیلی به آدرس ایمیلتون ارسال کردم که متاسفانه بازگشت و ارسال نشد.خوشحال می شم در صورت امکان برام ایمیلی بزنید یا به شکلی مناسب امکان مشاوره رو برام مهیا کنید باتشکر از شما شاهین

ممنون آقا شاهین، به نظرم یکی از بهترین سایت های مشاوره ی غیر مستقیم سایت مردمانه. با تشکر از آقای دشتکیان از زحماتی که برای به روز نگه داشتن این سایت می کشن.

میخوام خدمت دوستان عرض کنم که اگر احساس کردید که بی دلیل دارین وارد رابطه احساسی میشین بدون اینکه منطقی در کار باشه و شناخت کاملی داشته باشین از طرف مقابل - هر چه زودتر این رابطه را قطع کنید. یا اینکه در صورت ظرفیت طرف مقابل تا جایی که منطق اجازه میده به رابطه ادامه بدین و احساسات را کنترل کرده و در مراحل بعدی که تفاهم حاصل شد در تصمیم گیری تون دخالت بدین. و الا خیلی آسیب میبینید و ممکنه تا مدتی خودتون رو سرزنش کنید. و پایان رابطه براتون به یک کابوس تبدیل بشه.