- مردمان - http://www.mardoman.net -

آشنایی با سبکهای مختلف رهبری

[1]
سبک های مختلف رهبری در موقعیت های مختلفی استفاده می شود که نیاز دارید گروهی را مدیریت کنید. عملکرد موثر شما به عوامل مختلفی بستگی دارد که فرهنگ سازمانی که فرد در آن عمل  می کند یکی از آنهاست.

رهبر  راهنما

رهبران راهنما دیدگاهی محکم در مورد طریقه انجام کارها دارند و به مادون های خود اجازه نمی دهند که هیچ استقلالی از خود نشان دهند و باور دارند که همه آنها باید از روشها و برنامه های آنها تبعیت کنند. کار اصلی آنها کنترل رفتار و عملکرد سایرین است. این مسئله ممکن است آنها را در نظر دیگران فردی جدی و مستبد نشان دهد و این احساس با این واقعیت که آنها فقط به نظرات و عقاید خودشان بها می دهند و به نظر هیچکس کاری ندارند، تشدید می شود.

رهبر واگذارکننده

همانطور که از نام آن پیداست، چنین رهبری کارها را به زیردستان خود محول می کند. ازآنجا که سبک این رهبرها، چندان دموکراتیک نیست، فرایند این واگذاری امور احتمالاً با مشورت و همفکری همراه نخواهد بود. درنتیجه زیردستان فقط باید کاری که به آنها محول شده را انجام دهند و نمی توانند هیچ عقیده ای در نحوه انجام پروژه ها ابراز کنند. وقتی کارها محول می شود، راهنمایی زیادی از طرف رهبر ارائه نمی شود و نظارت چندانی روی کار زیردستان نیست. گرچه این سبک رهبری چندان مورد علاقه همه نیست اما آنهایی که طبیعتاً افراد مستقلی هستند از آزادی عملی که به آنها داده می شود لذت می برند.

رهبر مشارکتی

این رهبران سعی در این دارند که بیشترین کارایی را از تیم به دست بیاورند. از اینرو، همیشه همه اعضای گروه را تشویق می کنند و باور دارند که با تبادل ایده ها و نظرات و رسیدن به توافق عمومی، بهترین راه حل ها برای مشکل را پیدا می کنند. علاقه چندانی به تحمیل عقاید و نظرات خود به دیگران ندارند اما خودشان را به عنوان ناظر دموکراتیک تیم می دانند. به همه اعضای گروه این اطمینان را می دهند که می تواند نظرات و عقاید خود را آزادانه مطرح کن.

رهبر مشورتی

این رهبر عناصری از رهبر دموکرات و رهبر راهنما را با هم دارد. آنها به بحث های گروهی ارزش می گذارند و از همه اعضای گروه می خواهند که در بحث ها شرکت داشته باشند. اما بااینکه این بحث های گروهی ذاتاً دموکراتیک است، این رهبران هستند که تصمیم آخر را می گیرند. بنابراین، تاثیر این سبک رهبری به توانایی افراد در سبک و سنگین کردن مزایا و اشکالات هر ایده که از طرف یکی از اعضای گروه ارائه می شود و ظرفیت آنها برای پذیرش تصمیم آخر که ممکن است مورد قبول همه نباشد، بستگی دارد.

رهبر مذاکره ای

[1]

این رهبران با تشویق کردن و انگیزه دادن، مشوق زیردستان خود هستند تا در جهت یک هدف خاص کار کنند. از اینرو، در طول مذاکرات مختلف، به تمام افراد گروه گفته می شود که باید در راستای چه هدفی فعالیت کنند. این رهبران به مهارت خود برای قانع کردن دیگران برای رسیدن به اهداف یاد شده تکیه می کنند.

سبک های زیردستان

زیردست حاضر به قبول

 این زیردستان معمولاً افرادی موافقند که مشتاق هستند کاری که به آنها محول شده را به طول کامل انجام دهند. این افراد، ایده ها و نظرات جدید و خلاقانه را به سایر افراد تیم محول می کنند و درنتیجه نقش آنها فقط اجرای افکار و ایده های دیگران است.

زیردست متکی به نفس

این زیردستان  وقتی در محیطی کار کنند که به آنها اجازه و آزادی ابراز ایده ها و نظراتشان داده شود، به بهترین و موثرترین روش عمل می کنند. اینها افراد خلاق هستند دوست دارند همیشه نتیجه بگیرند. درنتیجه، ایده های آنها بااینکه ابتدا تخیلی است اما طوری است که برای حل یک مشکل خاص طراحی شده است. اما وقتی این افراد مجبور شوند در محیط هایی کار کنند که نیاز به تبعیت شدید داشته باشد، چندان کارآمد نخواهند بود. به همین دلیل نباید با رهبرایی باشند که سبکی خشک دارند.

زیردست مشارکتی

این زیردستان باور دارند که قدرت حل مشکل گروه نزد یک نفر نیست و بین تک تک اعضای گروه پراکنده است. دغدغه اصلی آنها این است که تیم مجموعاً به هدف خود دست پیدا میکند. آنها از بحث های گروهی لذت می برند و همیشه افکار و ایده های جدید و خلاقانه ای مطرح می کنند. از شنیدن نظرات دیگران هم بسیار خوشحال می شوند. ازآنجا که کاملاً به انتقاد سازنده معتقد هستند، ضعف ایده ها و نظرات دیگران را به خوبی مطرح می کند و خودشان هم از اینکه دیگران از ایده هایشان انتقاد کنند خوشحال می شوند.

زیردست اطلاع رسان

رهبران معمولاً به این دلیل به این زیردستان نزدیک می شوند که اطلاعاتی کامل و خوب در دست دارند. ایده های خلاقانه و راه حل های جدید دست اینهاست. توانایی آنها در ابراز عقاید و ایده های خود و نقد کامل ایده های خود و دیگران به این معناست که راه حل هایی که پشنهاد می دهند معمولاً عاری از اشکال هستند. رهبران مشورتی ارزش زیادی برای این نوع زیردستان قائلند و آنها را منبع اطلاعاتی خوب و ارزنده ای برای تیم می دانند.

زیردست تقابلی

این زیردستان افرادی هستند که از نظر احساسی دیدگاهی کاملاً بالغ دارند و به ندرت از انتقادات و عقب نشینی ها ناراحت می شوند. این افراد معمولاً در ابراز عقاید خود کاملاً آزاد و راحت هستند و برای رسیدن به بهترین رویکرد ممکن با رهبر خود بحث می کنند. به همین دلیل رهبر های مذاکراتی فایده زیادی از داشتن چنین زیردستی می برند. آنها همیشه افکار و ایده های بین رهبر و زیردستان را مبادله می کنند و بسیار مثمر ثمر هستند.

[1]